Het gaat specifiek om vrijkomende woningen op het agrarische bedrijf. Situaties waarbij de stoppende boer zijn bedrijf verkoopt en er zelf blijft wonen. Of de situatie dat de agrarische ondernemer de (tweede) bedrijfswoning niet langer zelf bewoont.

Het burgergebruik van deze woningen leidt nog al eens tot problemen. Zo blijkt het niet eenvoudig te zijn om tussen partijen bindende afspraken te maken over de bewoning en de agrarische activiteit. Ook in het geval er tussen de boer en de burger afspraken zijn gemaakt, kan een aanvraag voor een grotere omgevingsvergunning struikelen op de aanwezigheid van de woning.

De burger ondervindt bovendien hinder van de situatie.  Burgerbewoning is op basis van het bestemmingsplan niet mogelijk en de belangen van de agrarische ondernemer zorgen ervoor dat het bestemmingsplan niet naar de burgerbewoning wordt aangepast. Dit leidt ertoe dat er geen financiering wordt verleend of dat de woning zelfs niet is te verkopen.

Agrariërs die hun bedrijf niet voort kunnen zetten, spannen met succes procedures bij de gemeente aan om de bewoning te beëindigen en de bewoner maakt bezwaar tegen de vergunningaanvraag. Bewoner en agrariër houden elkaar zo in de greep.

Aan deze problematiek probeert het wetsvoorstel een einde te maken. De gedachte is een nieuwe categorie bewoning in het leven te roepen, de plattelandswoning. Door aan deze categorie mindere bescherming te bieden, zou bewoning mogelijk zijn, ook vlakbij een agrarische activiteit. De bewoning is dan op haar beurt geen reden meer tot weigering van de vergunningaanvraag van de agrariër. Het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid om deze categorie van bewoning in de Wet geurhinder en veehouderij op te nemen.Is het een kwestie van een definitie aanpassen en klaar? Zo eenvoudig ligt het niet. Bij het toetsen van een omgevingsvergunning wordt niet alleen rekening gehouden met geurhinder. Een aanvraag wordt naast geur getoetst aan een scala aan aspecten, geluid, externe veiligheid en luchtkwaliteit en algemene hinder. Het is nog maar de vraag of vergunningen wel worden verleend als de milieubeoordeling op één aspect, te weten geurhinder, wordt aangepast.

Hoe de situatie in de tussentijd, voor de aanname van de wet, te beoordelen is ook niet duidelijk. De minister heeft de Nederlandse gemeenten gevraagd bij beslissingen nu al rekening te houden met het wetsvoorstel.

Ton Paalman,
LTO Noord Advies
Bron: Nieuwe Oogst, 3 december 2011